Sun column Prague (Czech Republic)

krant 1

18 August 1824, Strange air phenomenon.

On June 8 a strange air phenomenon was observed in Prague, of which they made the following description public: At sunset a very light sun-pillar of a pyramidal shape appeared above the sun, which appeared high red at the bottom, but darker red from the top. When the sun went down, she reached about the height of 5 degrees, while she looked like a light pillar of fire and had a beautiful shape.

She kept this altitude for 15 to 20 minutes after sunset; then she declined steadily, as the sun sank deeper under the field of vision and turned north with her superior. After 9 o'clock a small part of it was seen, which showed itself as a truncated cone. This sun-pillar was a very beautiful and also very rare phenomenon and deserves the remark of nature researchers in particular, because it could be seen with very dry and hot air and at a very great distance, since it was observed not only in Prague, but also in various other places in Bohemia. The heat was, according to the Reaumur thermometer, 17 degrees in the shade. the hydrometer showed 211 degrees of drought and the barometer was 27 / 7.5. In winter, with cold and heavy air, this phenomenon is less rare than in the summer with air that is diluted by great heat.

In 1793, on February 18, in the morning, with a cold of 9 degrees, lord David, at Brandeis, saw, before dawn, such a sun column that was then 334 degrees high; its lower part above the sun disk was very light, but the upper part pale and weak in light. Traces of this column were visible until ten o'clock in the morning. The air was at that time cold an clear with a East North Eastern wind. 

Original text plus Dutch clipping:

Den 8 Juni te Praag een vreemd luchtverschijnsel waargenomen, waarvan zij de volgende beschrijving hebben publiek gemaakt: Bij zonsondergang vertoonde zich boven de zon een zeer lichte zonnen-zuil van een piramiden vorm, welke aan den benedenkant hoog rood, doch van boven donkerder rood scheen. Bij het ondergaan van de zon bereikte zij omtrent de hoogte van 5 graden, terwijl zij een lichte vuurzuil geleek en een schone gedaante had. Deze hoogte behield zij gedurende 15 a 20 minuten na zonsondergang; daarna nam zij gestadig af, naar mate de zon dieper onder den gezichtsveld zonk en keerde zich met dezelve meerder noordwaarts. Na 9 uur zag men nog een klein gedeelte daarvan, dat zich als een afgeknotte kegel vertoonde. Deze zonnen-zuil was een zeer fraai en tevens zeer zeldzaam verschijnsel en verdient vooral de opmerking der natuuronderzoekers, omdat zij , bij een zeer droge en hete lucht en op een zeer groten afstand, te zien was, daar dezelve niet alleen te Praag, maar ook op verschillende andere plaatsen in Bohemen is waargenomen. De warmte was, volgens de thermometer van Reaumur, 17 graden in de schaduw. de hydrometer wees 211 graden droogte en de barometer stond op 27/7.5. Des winters, met koude en eene zware lucht, is dit verschijnsel minder zeldzaam dan des zomers bij een lucht, die door grote hitte verdund is.

In 1793, op den 18 februari, des morgens, met een koude van 9 graden, zag'de heer David, bij Brandeis, voor zonsopgang, zodanige zonnen-zuil, die toen 334 graden hoog was; haar onderste gedeelte boven de zonnen-schijf was zeer licht, doch het bovenste bleek en zwak van licht. Tot tien uren, des ochtends, waren sporen van deze zuil zichtbaar; de lucht was toen bij een koude O. N. O. wind insgelijks helder.

Source: Rotterdamsche courant, 19 Augustus 1824.
1824 zonne zuil Praag

 

Share and link to this article.

We use cookies to improve our website and your experience when using it. Cookies used for the essential operation of this site have already been set. To find out more about the cookies we use and how to delete them, see our privacy policy.

  I accept cookies from this site.
EU Cookie Directive plugin by www.channeldigital.co.uk