Open land discovered South Pole

strange (1)

21 January 1956, Small ice-free oases In the "white hell".

French and Germans: The French will also contribute to South Pole research in the International Geophysical Year. The French have given the antarctic regions formal status! In fact, at the beginning of August, the French National Assembly approved a bill on the inclusion of the French territories in the South Pacific and the South Pole as a self-governing area in the French Union.

That new area included the Kerguellen and Crozet island groups. the islands of St. Paul and New Amsterdam and the continental sector Adélieland. The French scientific expedition, which departed from Hobart on Tasmania on Boxing Day and reached Adélieland on 2 January, is led by forty-seven-year-old Paul Emile Victor, who is a French citizen and a citizen of the United States. At "Pointe Géologie", near the magnetic south pole, the French want to camp, and in Germany Dr. Karl Herrligkoffer, the leader of the German-Austrian Nanga-Parba expedition, from 1951, would like to go to Herrligkoffer (1957-58) where he wants to spend the winter months in the Antarctic station closest to the South Pole.

The Germans are by no means unknown in the South Pole region. At least since the beginning of the twentieth century. Between 1901 and 1903, Erich von Drygalsky explored with his "Gaussian expedition", and discovered "Kaiser-Wilhelm II Land".

Ten years later, there was the "Deutschland expedition" led by Dr. Wilhelm Filchner, who was barely able to return. In February 1912 he had established a large camp on a floating ice sheet of enormous dimensions. The ice of this giant plaice was more than 180 meters thick and it was frozen to the continent. But on a fatal night the Germans woke up from a sound as if "hundreds of guns were fired at once". Quickly they jumped out of their sleeping bags and left their tents. With great horror, they saw the entire ice plain crumbling and tearing off the mainland, and they began to drift on their ice sheet to the open sea. The floating ice sheet had a length of twenty-five kilometers and started to crumble into a number of individual icebergs. That they didn't die on that horror night, was only due to the rescue efforts made by the "Deutschland" expedition ship. Who prevented the investigators from dying in the icy water of the Polar Sea.

The Germans appeared once more in the South Pole regions. That was in 1938-39, at the "Schwabenland Flugexpedition". It was Goering, who then sent a squadron of planes to Queen Maudland to the Norwegian sector of the Antarctic. They apparently needed this "Neu Schwabenland", a year later, Norway would be occupied.

One thing is certain. The Germans always managed to come home with spicy finds. Erich von Drylagsky, for example, was able to tell when he came home in 1902: "I have seen a volcano with green slopes from my ship in the land of snow and ice!"

And indeed, even volcanoes stick their fiery peaks through the thick antarctic ice cover. Their number is still unknown, but they are there. The still smoking mountain Erebus was even climbed. And also on Bridgeman Island a volcano has been seen a few times in action. It makes the image of Antarctica even more unreal: a land of ice, snow and fire.

And the expedition of 1938-39 also came home with the most remarkable stories. They brought the account of how they had seen ice-free plains and mountains in the midst of areas of eternal snow and never-melting ice. They were small oases In the "white hell", where the temperature was higher and where they found water and plants and algae vegetation. Byrd also saw them and later they even visited one of these remarkable places. The volcanic condition of the ridge is an offshoot of the Andes. Mr. HCM EDELMAN ".

Original text plus Dutch clipping:

Fransen en Duitsers

Ook de Fransen zullen hun steentje bijdragen aan het zuidpool onderzoek In het Internationale Geofysische Jaar. Dat kan ook moeilijk anders voor een land, dat zijn antarctische gebieden een formele status heeft toebedeeld! In begin augustus namelijk heeft de Franse Nationale Vergadering haar goedkeuring gehecht aan een wetsontwerp betreffende het opnemen van de Franse gebieden In het zuidelijk deel van de Grote Oceaan en aan de Zuidpool als een zelf regerend gebied in de Franse Unie.

Dat nieuwe gebied omvatte de Kerguellen en Crozet eilandengroepen. de eilanden St.-Paul en Nieuw-Amsterdam en de continentale sector Adélieland. De Franse wetenschappelijke expeditie, die op tweede Kerstdag uit Hobart op Tasmanië vertrok en op 2 januari Adélieland bereikte, staat onder leiding van de zevenenveertigjarige Paul Emile Victor, die zowel Frans Staatsburger is, als staatsburger van de Verenigde Staten. Bij „Pointe Géologie", in de nabijheid van de magnetische zuidpool, willen de Fransen hun kamp opslaan. En in Duitsland zou dr. Karl Herrligkoffer, de leider van de Duits-Oostenrijkse Nanga-Parbatexpeditie, van 1951, graag in 1957-58 naar de Zuidpool willen. Herrligkoffer wil in het antarctische station, dat het dichtst bij, de Zuidpool gelegen is, de winter doorbrengen. Bij de overwinning van het 3000 meter hoge randgebergte in de Noorwegen sector, „Neu Schwabenland", waar de start zal zijn, zal hij de hulp en steun hebben van de bergbeklimmers van zijn Himalaja-expeditie.

De Duitsers zijn allerminst onbekend in het Zuidpoolgebied. Sinds het begin van de twintigste eeuw althans. Tussen 1901 en 1903 exploreerde er Erich von Drygalsky met zijn „Gauss expeditie", waarbij „Kaiser-Wilhelm II Land" ontdekt werd.

Tien jaar later was er de „Deutschland expeditie" onder leiding van dr. Wilhelm Filchner, die ternauwernood heelhuids kon terugkeren. In februari 1912 had hij een groot kamp gevestigd op een drijvende ijsvlakte van enorme afmetingen. Het ijs van deze reusachtige schol was meer dan 180 meter dik en het zat aan het continent vastgevroren. Maar op een fatale nacht werden de Duitsers wakker door een ontzaglijke detonatie. Een geluid, alsof „honderden kanonnen tegelijk werden afgevuurd". Ontsteld kropen jij uit hun slaapzakken en stormden de tenten uit. En tot hun grote ontzetting zagen zij hoe de hele ijsvlakte van het vasteland afbrokkelde en losscheurde en hoe zij op hun ijsschots begonnen af te drijven naar de open zee. En de ijsschots zelf, met een lengte van vijf en twintig kilometer. verbrokkelde tot een aantal afzonderlijke ijsbergen.

De dood ging rakelings aan hen voorbij in deze verschrikkingsnacht, alleen de reddingspogingen ondernomen van af het expeditieschip de „Deutschland" konden voorkomen, dat de onderzoekers de dood vonden In het ijskoude water van de Poolzee.

Nog één keer verschenen de Duitsers in de Zuidpool streken. Dat was in 1938- '39, bij de „Schwabenland Flugexpedition". Het was Goering, die toen een eskader vliegtuigen naar Koningin Maudland de Noorse sector van het Antarctisch gebied zond. Zij hadden dit „Neu Schwabenland" blijkbaar precies nodig. Bovendien, een jaar later zou Noorwegen toch bezet worden.

Maar één ding is zeker. De Duitser» wisten telkens met pikante vondsten thuis te komen. Zo wist Erich von Drylagsky in 1902 bij zijn thuiskomst te vertellen: „Ik heb daar in het land van sneeuw en ijs van mijn schip af een vulkaan gezien met groene hellingen!"

En inderdaad, zelfs vulkanen steken hun vurige toppen door het dikke antarctische ijsdek heen. Hun aantal is nog onbekend, maar ze zijn er. De nog steeds rokende berg Erebus heeft men zelfs beklommen. En ook op Bridgeman eiland heeft men al een paar maal een vulkaan in actie gezien. Het maakt het beeld van Antarctica nog veel onwezenlijker: een land van ijs en sneeuw en vuur.

En ook de expeditie van 1938- 39 kwam met allermerkwaardigste verhalen thuis. Zij brachten het relaas mee, hoe zij ijs vrije vlakten en bergen hadden gezien, midden in gebieden van eeuwige sneeuw en nimmer smeltend ijs. Het waren kleine oases In de „witte hel", waar de temperatuur hoger was en waar zij water vonden en een planten en algenvegetatie. Ook Byrd heeft ze gezien en later heeft men zelfs één dezer merkwaardige plekken bezocht. De vulkanische gesteldheid van de bergrug, die een uitloper van de Andes is, heeft ze waarschijnlijk in het leven geroepen. Mr. H. C. M. EDELMAN".

Source: De Tijd,  21 Januari 1956.
21 01 1956 land zuidpool

Share and link to this article.

We use cookies to improve our website and your experience when using it. Cookies used for the essential operation of this site have already been set. To find out more about the cookies we use and how to delete them, see our privacy policy.

  I accept cookies from this site.
EU Cookie Directive plugin by www.channeldigital.co.uk